MONTAŻE AZYMUTALNE AZ/AZ2/AZ3
to najprostsze z montaży, na których teleskop może obracać się pionowo i poziomo. Główna wada: pozorny ruch sfery niebieskiej powoduje, że obserwowane obiekty należy nieustannie śledzić, poruszając teleskopem w obu osiach. Mimo tego montaże te są nadal stosowane. W każdej szerokości geograficznej niezbędne są dwa ruchy, w wysokości (pionowo) i azymucie (poziomo), by utrzymać gwiazdę w polu widzenia. Montażem horyzontalnym jest zazwyczaj trójnóg umożliwiający swobodny obrót w dowolnym kierunku.
Nie jest łatwo prowadzić teleskop, gdyż wymaga to dwóch niezależnych ruchów oznacza to, że montaż horyzontalny, w przeciwieństwie do równikowego, nadaje się raczej do małych teleskopów. Jest powszechnie stosowany przy obserwacjach za pomocą teleskopów z układem optycznym - refraktor. Dobrze sprawdza się przy obserwacjach naziemnych. Model AZ3 posiada regulację mikroruchów.MONTAŻ DOBSONA
MONTAŻE PARALAKTYCZNE EQ/EQ1/EQ2/EQ3-2/EQ5/EQ6
ich budowa sprawia, że teleskop zamocowany jest na osi ustawionej równolegle do osi Ziemi. Dzięki temu, gdy teleskop obraca się ze wschodu na zachód, to automatycznie jest wykonywany ruch w góre i w dół. Różni się on od montażu azymutalnego tym, że jego tzw. oś biegunowa skierowana jest na północ geograficzną i nachylona do horyzontu o kąt 90 stopni minus kąt szerokości geograficznej miejsca obserwacji.
Obiekty można śledzić automatycznie jeśli montaz wyposaży się w napędy. Montaże paralaktycznie dzięki swej konstrukcji sprawdzają się bardzo dobrze w astrofotografii, przy czasach naświetleń nawet kilku godzin. Oprócz ułatwienia obserwacji umożliwia on także wykonywanie astrofotografii z czasami wynoszącymi nawet kilka godzin. Jest pewne, że montaż paralaktyczny jest lepszy od prostego horyzontalnego. Wszystkie montaże paralaktyczne posiadają regulację mikroruchów.MONTAŻ NIEMIECKI
