Terminy astronomiczne na literę O

O

OBIEKTYW -
główna soczewka (raczej układ soczewek ) w przypadku refraktora lub wklęsłe lustro w przypadku reflektora.

OBŁOK MIĘDZYGWIAZDOWY - nazwa lokalnych zagęszczeń gazu i pyłu w naszej galaktyce. Głównym, choć nie jedynym budulcem obłoków jest wodór. W zależności od gęstości, rozmiarów i temperatury obłoku może on występować w stanie podstawowym (wodór atomowy H.), zjonizowanym (jony H+.), lub cząsteczkowym (H2.). Obłok o małej gęstości nazywany jest pyłem międzygwiazdowym lub po prostu pyłem. Termin "pył" w astronomii znaczy zupełnie co innego, niż w języku potocznym.

OBSERWATORIUM ASTRONOMICZNE - zespół budynków i przyrządów służących do prowadzenia obserwacji astronomicznych ciał niebieskich.

ODSTĘP ŹRENICY -  jest to maksymalna odległość okularu od oka, w której obserwator nie traci nic  z pola widzenia okularu.

OGÓLNA TEORIA WZGLĘDNOŚCI - Teoria sformułowana przez Alberta Einsteina, zgodnie, z którą przyczyną grawitacji jest zakrzywienie czasoprzestrzeni, spowodowane przez zawarte w niej masy, na przykład planety i gwiazdy.

OGNISKOWA - to odległość pomiędzy ogniskiem układu optycznego a punktem skupienia np. odległość środka soczewki od punktu, w którym skupione zostaną promienie świetlne, biegnące przed przejściem przez soczewkę równolegle do jej osi. Im większa jest ogniskowa tym teleskop ma większą "moc" - jest większy obraz i mniejsze pole widzenia. Teleskop o ogniskowej 2000mm ma dwukrotnie większą "moc" i o połowe mniejsze pole widzenia niż teleskop o ogniskowej 1000mm.

OKRES GWIAZDOWY - czas obiegu planety wokół Słońca lub satelity wokół planety.

OKULAR - poprzez odpowiedni dobór okulara mamy wpływ na uzyskane powiększenie teleskopu - ogniskowa teleskopu/ogniskowa okulara = powiększenie. Okulary do 12mm są okularami o wysokiej "mocy", okulary 12-25mm są okularami o średniej "mocy" i okulary >25mm są okularami o słabej mocy. Dzięki temu, że okulary można wymieniać masz możliwość korzystania z różnych powiększeń teleskopu do różnych rodzajów obserwacji. Na przykład teleskop o ogniskowej 900mm z okularem 10mm da nam powiększenie x90 (900/10 = 90), Używając do tego samego teleskopu okular o średnicy 20mm uzyskamy powiększenie x45 (900/20 = 45).

OKULTACJA - sytuacja, gdy jedno ciało niebieskie tymczasowo zasłania inne, bardziej odległe. Zaćmienie Słońca jest szczególnym przypadkiem okultacji.

OPOZYCJA - (przeciwstawnie) położenie planety górnej dokładnie po przeciwnej stronie Ziemi niż Słońce.Jest to położenie najkorzystniejsze dla obserwacji planety.

OLBRZYM - krótkotrwające stadium ewolucji gwiazdy mającej średnią masę. Moc promieniowania takiego olbrzyma jest kilkaset razy większa od mocy promieniowania Słońca (nasza gwiazda za około 5 mld lat stanie się olbrzymem i jego średnica wzrośnie ponad stukrotnie, a moc promieniowania tysiąckrotnie).

OPOZYCJA - sytuacja, gdy dwa ciała niebieskie znajdują się naprzeciwko siebie na płaszczyźnie nieba. Oznacza to, że ich długości ekliptyczne różnią się o 180°.

ORBITA - droga ciała niebieskiego krążącego wokół innego ciała niebieskiego. W Układzie Słonecznym Ziemia, inne planety, asteroidy, komety i mniejsze ciała podążają po swoich orbitach wokół Słońca; księżyce podążają po własnych orbitach wokół swoich planet.

ORBITA GEOSTACJONARNA  -  orbita stacjonarna, GEO, szczególny przypadek orbity geosynchronicznej. Jest to orbita kołowa o wysokości 35 786 kilometrów, zerowym nachyleniu płaszczyzny orbity w stosunku do płaszczyzny ziemskiego równika (przebiega dokładnie nad równikiem) oraz okresie obiegu równym dobie gwiazdowej (1436 minut). Na o.g. umieszcza się zwykle satelity telekomunikacyjne i meteorologiczne.

ORBITA GEOSYNCHRONICZNA - jest to orbita wokółziemska, której okres obrotu jest równy ziemskiej dobie gwiazdowej (23 godziny i 56 minut). Synchroniczność oznacza, że nieruchomy obserwator na Ziemi codziennie dostrzeże satelitę (który został umieszczony na takiej orbicie) w tym samym miejscu na niebie, dokładnie o tym samym czasie.

ORBITA GEOTRANSFEROWA (GTO) - rodzaj orbity przejściowej, która używana jest do umieszczania satelitów na orbitach geostacjonarnych lub geosynchronicznych. Jest to wysoce eliptyczna orbita ziemska z apogeum przebiegającym na wysokości około 35 700 kilometrów (wysokość orbity geostacjonarnej) i perygeum mieszczącym się w zakresie od kilkuset (w większości przypadków) do kilku tysięcy kilometrów nad powierzchnią Ziemi. Nachylenie płaszczyzny orbity GTO zależy od szerokości geograficznej kosmodromu oraz azymutu (kierunku) startu.  

OŚ - fikcyjna linia prosta, wokół której obraca sięciało niebieskie. Biegunowa średnica planety przebiega wzdłuż jej osi obrotu.